04 April 2016
  • 831 ნახვა

გიგა გოგბერაშვილის ბლოგი - მოგზაურობა „რკინის ფარდასთან“ ერთად

"ხალხი რომელიც პრივილეგიებს პრინციპებზე მაღლა აყენებს, მალე ერთსაც დაკარგავს და მეორესაც"

დუაით ეიზენჰაუერი

აიკის (IKE - ეიზენჰაუერის მეტსახელი) ეს ფრაზა აღმოსავლეთ ევროპის ყველა დროის ერთ-ერთ ყველაზე წარმატებული სპორტსმენის კარიერას თან დასდევდა. იან კოდეში წარმატებას ყალბ სოციალურ, პოლიტიკურ და სპორტულ ვითარებაში აღწევს. ის ხომ კომუნისტურ ჩეხოსლოვაკიაში გაიზარდა და განვითარდა. მამამისი პროფესიით იურისტი იყო, მაგრამ იძულებული გახდა ქარხანაში ემუშავა, რადგან ეჭვმიტანილი გახლდათ კაპიტალისტურ ტენდეციებში. კოდეშმა თავად უარყო საშუალო სკოლა, რადგან არ შეუერთდა კომუნისტურ ახალგაზრდულ ორგანიზაციას, შემდეგ კი მუშაობა ქარხანაში მოუწია. ჩოგბურთის თამაშთან ერთად კი ეკონომიკას სწავლობდა, მაგრამ სპორტულ კარიერაში სერიოზულ და მოსალოდნელ წინააღმდეგობებს აწყდებოდა.

მშობლიურ ქვეყანაში თავიდანვე წარმატებით გამოირჩეოდა, მაგრამ არ ეძლეოდა უცხოურ ტურნირებზე თამაშის საშუალება და აეექვემდებარებოდა სახელმწიფოს "პრიორიტეტებს". იანი თვითონ ვერ წყვეტდა რომელ ტურნირზე უნდა ეასპარეზა. მან გამოტოვა ავსტრალიის ღია პირველობა. ჩეხეთის სპორტულმა ბიურომ გადაწყვიტა, რომ გამგზავრება ძვირი იქნებოდა. კომუნისტურ სისტემებში არ სურდათ მათ წარმომადგენლებს ფულადი პრიზები მიეღოთ, რადგან ეს უკვე არსებითად კაპიტალისტური იყო. ამიტომ კომუნისტური ქვეყნების წარმომადგენლები ვერ სახელდებოდნენ პროფესიონალებად, შედეგად მონაწილეობის მიღებად პრობლემად რჩებოდა.

საბოლოოდ კომპრომისული გადაწყვეტილება იქნა მიღებული, როდესაც ნახევრად პროფესიონალ მოთამაშეებად დასახელდნენ, რომლებიც იასპარეზებდნენ, მაგრამ შედეგის მიუხედავად ფულად პრიზს ვერ დაიმსახურებდნენ. აღმოსავლეთ ევროპაში ამ პერიოდში ორი ჩოგბურთელი დომინირებს: იან კოდეში და ილია ნასტასე.

იანმა სწორედ რუმინელი დაამარცხა 1971 წლის როლან გაროს ფინალში. მატჩი ძალიან სანახაობრივი გამოდგა და საბოლოოდ ოთხ სეტში გამოვლინდა გამარჯვებული. ჩეხი პირველ ნომრად იყო განთესი და ფავორიტის სტატუსი გაამართლა. მისი პირველი ნომრობა კი წინა წლის როლან გარომ გამოიწვია, როდესაც დიდი მუზარადის პირველი ტიტული იზეიმა. კოდეშისთვის გრუნტი ყველაზე კომფორტული საფარი იყო.

1973 წლის 8 ივლისი. მსოფლიოს უმრავლეს ქვეყანაში სიცხე მეფობს, ხოლო მწვანე კორტებით მოხატულ უიმბლდონში ღრუბლიანობაა. როგორც ყოველთვის, წვიმას ელოდნენ, მაგრამ არ სურდათ, რადგან ელიტას ამ დღეს მე-2 და მე-4 ჩოგნების ლამაზი დაპირისპირებისთვის უნდა მიედევნებია თვალი. მართალია ცენტრალური კორტი სხვადასხვა სილამაზის მქონე ქოლგებით მოიქარგებოდა, მაგრამ იმ დღეს წვიმა მხოლოდ ხელისშემშლელი ფაქტორი იქნებოდა.  ერთმანეთის პირისპირ აღმოსავლეთ ევროპის წარმომადგენლები, კოდეში და  მეტრეველი უნდა წარმდგარიყვნენ. ამ წელს უიმბლდონს ბოიკოტი უამრავმა ჩოგბურთელმა გამოუცხადა, მათ შორის ჯონ ნიუკომბა, არტურ ეშმა, კენ როუზუოლმა და სხვ. როგორც შემდგომში გაირკვა, იმავეს აპირებდნენ ფინალისტებიც, მაგრამ არ დართეს ნება. გამარჯვება კი კოდეშს დარჩა, სამ სეტში, მიმზიდველი ასპარეზობით აჯობა მეტრეველს, გამარჯვებულს ყველაფერი გამოსდიოდა. მან საოცარი ტილო შეჰქმნა, კორტზე წერდა, ხატავდა, ქარგავდა და ისტორიაში რჩებოდა.  დიახ, ეს ის ჩეხია, რომელმაც ჩვენი შანსი მოკლა, ქართველს უიმბლდონი მოეგო, მართალია საბჭოთა კავშირის სახელით, მაგრამ მაინც. . .

კოდეშის რეგალიების ჩამოთვლა შორს წაგვიყვანს, უამრავი ტიტული უმაგრებს ზურგს. მას შეეძლო ყოფილიყო პრივილეგირებული მოთამაშე, მაგრამ ის არ იქნებოდა ისეთი დიდი, როგორც ახლაა. პრინციპებმა მას წარმატება და სახელი მოუტანა. პრინციპულობამ ის გააძლიერა და სხვა დონეზე გაიყვანა. 1990 წელს (სწორედ ამ წელს დაეცა ჩეხოსლოვაკიაში კომუნისტური რეჟიმი) კოდეში ჩოგბურთის დიდების დარბაზში შეიყვანეს. მისმა ხასიათმა და წარმატებულმა კარიერამ ჩეხეთში ჩოგბურთი გულშემატკივართა ერთ-ერთ საყვარელ სპორტად აქცია და  წარმოშვა ისეთი გამორჩეული სპორტსმენები, როგორებიც ივან ლენდლი და მარტინა ნავრატილოვა იყვნენ. ჩეხეთის პატარა მიწაზე დღესაც ძალიან უყვართ ჩოგბურთი და თანამედროვეობის უამრავი გამორჩეული ჩეხი ჩოგბურთელი ვიცით. ამაში კი იანის წვლილი უდიდესია. კოდეში კორტზე მეტოქეებს ამარცხებდა, ხოლო რეალურ ცხოვრებაში იმ სენს ებრძოდა, რომელიც ჩეხოსლოვაკიას სჭირდა…

...ნიჩშეს სიტყვებით რომ ვთქვთ, "რაც არ გვკლავს, ის გვაძლიერებს".


 

მსგავსი

დავით კოვზირიძის ბლოგი - კრუიფის ფილოსოფია

04 April 2016

გაგა ნახუცრიშვილის ბლოგი - ბეტონის ქალაქი

04 April 2016

ელენე ბილიხოძის ბლოგი - სხვა მაია...

04 April 2016

რეზი ხუნწელიას ბლოგი - თასმები ცისარტყელის ფერებში

04 April 2016

გია ხადურის ბლოგი - ქართული ოცნებების საბჭოთა სასაფლაო

04 April 2016

გაგა ნახუცრიშვილი ბლოგი - x2

04 April 2016

აბო იაშაღაშვილის ბლოგი - იზმირული დღიური

04 April 2016

ელენე ბილიხოძის ბლოგი - ასე გააგრძელე ტაისონ !!!

04 April 2016

დავით კოვზირიძის ბლოგი - რამაზა

04 April 2016

რეზი ხუნწელიას ბლოგი - ლეგენდა „ბასბის ჩვილებზე“

04 April 2016

გია ხადურის ბლოგი - "შაიბუ, შაიბუ!"

04 April 2016

იუსტ ვან დერ ვესტჰეიზენი

04 April 2016

Old Firm

04 April 2016

ელენე ბილიხოძის ბლოგი - ჩვენ გავიმარჯვებთ!

04 April 2016

აბო იაშაღაშვილის ბლოგი - ჩინური სიზმარი

04 April 2016

დავით კოვზირიძის ბლოგი - ეს ყოვლისშემძლე მოტივაცია

04 April 2016

ორი „სამეული“

04 April 2016

გია ხადურის ბლოგი - აპოკალიფსი დღეს

04 April 2016

ბრაზილიური კოშმარი. ლეგენდები რომლებიც დავიწყებას არ უნდა მიეცეს.

04 April 2016

აბო იაშაღაშვილის ბლოგი - მესამე რაიხის ფეხბურთი

04 April 2016

რეზი ხუნწელიას ბლოგი - „ადამიანებისთვის ადგილი არ არის“ - ლიანდაგი და მატარებლები

04 April 2016

საფეხბურთო სასწაული. ლესტერ სიტის ზღაპრული ისტოირა.

04 April 2016

გაგა ნახუცრიშვილის ბლოგი - უცნაური სიზმარი

04 April 2016

დავით კოვზირიძის ბლოგი - კვასი

04 April 2016

დავაფასოთ ქართველები!

04 April 2016

ვინ უნდა ითამაშოს ნაკრების შემადგენლობაში?!

04 April 2016

გაგა ნახუცრიშვილის ბლოგი - ჩვენი ბიჭები

04 April 2016

დავით კოვზირიძის ბლოგი - მარადიული

04 April 2016

დავით კოვზირიძის ბლოგი - გენას ჩიბურაშკა

04 April 2016

გაგა ნახუცრიშვილის ბლოგი - სად წავიდნენ პიროვნებები?

04 April 2016

პატარა ქვეყანა, დიდი გულით

04 April 2016

დავით კოვზირიძის ბლოგი - ფეხბურთი და ფიზიკა

04 April 2016

პლეოფის მოლოდინში...

04 April 2016

ლუკა ბერიძის ბლოგი - მე-7 მატჩის მოლოდინში...

04 April 2016

სტარიჯმა ინგლისი გადაარჩინა, ჩრ. ირლანდიამ ისტორია დაწერა

04 April 2016

ევრო 2016-ის მე-4 დღე

04 April 2016

ნიკა დონაძის ბლოგი - ევრო ჩემპინატის შესახებ

04 April 2016

ლუკა ბერიძის ბლოგი - დებიუტანტების ჯახი, მოდრიჩის ყუმბარა

04 April 2016

დიმიტრი პაიეს გასროლა! ევროპის ჩემპიონატი გაიხსნა!

04 April 2016

გაგა ნახუცრიშვილის ბლოგი – მოლოდინი

04 April 2016

ჩაშლილი რეისი

04 April 2016

დავით კოვზირიძის ბლოგი - სადაც ორშაბათიც შაბათია

04 April 2016

ლუკა ჭოჭუას ბლოგი - „ჯეი-თი“

04 April 2016

მსხვერპლი

04 April 2016

გია ხადურის ბლოგი - აპოკალიფსი დღეს

04 April 2016

Rezz-ის ბლოგი - ელინიო ერერას კატენაჩო, საკეტები და გასაღებები

04 April 2016

გიგა გვენცაძე - სიმბოლური სიმბოლური

04 April 2016

აბო იაშაღაშვილის ბლოგი - პირველი მალანდროები

04 April 2016

13 მაისი

04 April 2016

გაგა ნახუცრიშვილის ბლოგი - თანამდევი დღესასწაული

04 April 2016

Rezz-ის ბლოგი - ჟოაო სალდანია: ბრაზილიური ფეხბურთის უჩინარი გმირი

04 April 2016

ირაკლი ჭეიშვილის ბლოგი - სამხრეთამერიკული სერიალი - მილიონერები ტირიან

04 April 2016

ვერნონ ჰოლიდეის ბლოგი - სეპარატისტული ფეხბურთი

04 April 2016

გია ხადურის ბლოგი - სანამ ისინი მეფეები გახდებოდნენ

04 April 2016

დავით კოვზირიძის ბლოგი - ფეხბურთი ჩვენი თამაშია?

04 April 2016

ნიკა ჩალათაშვილის ბლოგი - სამოა, ტონგა, ფიჯი... ღვინო, დუდუკი, ქალები

04 April 2016

გაგა ნახუცრიშვილის ბლოგი - დაგვიანებული წერილი ყიფოს

04 April 2016

ლევან ბერძენიშვილის ბლოგი - პანკრატიონი

04 April 2016

აბო იაშაღაშვილის ბლოგი - ქუსლით აკენწლილი ბურთი

04 April 2016

ლუკა ჭოჭუას ბლოგი - ე-სპორტი

04 April 2016

გიგა გვენცაძის ბლოგი - ოსტალგია და ნოსტალგია

04 April 2016

Rezz-ის ბლოგი - საფეხბურთო ეთიკა და გენდერი

04 April 2016

პელე - მშვიდობისმყოფელი

04 April 2016

A farewell to Cruijff. მსოფლიო ფეხბურთის მაილზ დევისი

04 April 2016

ვერნონ ჰოლიდეის ბლოგი - იღბლიანი ბილეთი

04 April 2016

რეპრესირებული მოცარტი

04 April 2016

ლუკა ჭოჭუას ბლოგი - ამბავი „მუხებისა“ და „ბორჯღალოსნებისა“

04 April 2016

გია ხადურის ბლოგი - დრამა რეიკიავიკში

04 April 2016

გაგა ნახუცრიშვილის ბლოგი - მამიდაჩემი, როსი და მე

04 April 2016

ნიკა ჩალათაშვილის ბლოგი - როცა უკეთესი „მტერი“ გინდა

04 April 2016

ობო, ანუ მფრინავი სლავი და ჩვენი "დაბადების დღის" ამბავი

04 April 2016

დავით კოვზირიძის ბლოგი - სიცარიელე

04 April 2016

ლევან ბერძენიშვილი ბლოგი - გლადიატორთა შეჯიბრება

04 April 2016

აბო იაშაღაშვილის ბლოგი - დრიბლინგი სანამ გაჩნდებოდა

04 April 2016

ყველაზე დიდი პრობლემა ქართულ ფეხბურთში

04 April 2016

მე ლეგენდარულ ეპოქაში ვცხოვრობდი, მათი გატანილი 1000-ზე მეტი გოლი "ცოცხლად" მაქვს ნანახი!

04 April 2016

ლადო წულუკიძის ბლოგი - სეზონის პირველი მატჩი და ყველაზე განათლებული მეტოქე

04 April 2016

ლუკა ჭოჭუას ბლოგი. რაგბის სული - ჯონა ლომუ

04 April 2016