23 October 2016
  • 533 ნახვა

თანამედროვე ტექნოლოგიების უარყოფით როლი ცხოვრებაში

მოგესალმებით, მე 18 წლის ვარ და ჩემს ბავშვობაში ჯერ კიდევ არ იყო ბოლომდე სიტყვა კომპიუტერიზაცია ბოლომდე გამჯდარი გონებაში. თითზე ჩამოსათვლელ ადამიანებს თუ ჰქონდათ კომპიუტერი. ღიმილით ვიხსენებ იმ წლებს, როცა მთელი დღის განმავლობაში ჩემს თანატოლებთან ერთად ქუჩაში სხვადასხვა სახის თამაშებს ვთამაშობდით. მახსოვს, იყო შემთხვევები როცა ღამის 12 საათამდე ვთამაშობდით ფეხბურთს, იმის მიუხედავად, რომ ბურთს ვერ ვხედავდით თამაში მაინც უნდა დაგვესრულებინა. იმ პერიოდში ქალაქში სულ სხვა სიტუაცია იყო. ადამიანები საღამოობით სეირნობდნენ, ბავშვები ერთობოდნენ და ა.შ.

მაგრამ, ძალიან მალე და უნდა აღინიშნოს, რომ ეფექტურად კომპიუტერი გამოჩნდა საზოგადოების ცხოვრებაში და ის გახდა N1 მეგობარი ადამიანებისა. მე პატარა და-ძმა მყავს და ძალიან მწყინს, რომ ისინი მთელ თავის დროს კომპიუტერთან ატარებენ. ელემენტარულად, არ იციან ბავშვური თამაშები, არ იციან როგორ გაერთონ. ისინი გასართობს მხოლოდ ვიდეოთამაშებში ნახულობენ. დღევანდელი პატარა თაობის ადამიანები ერთმანეთს სიყვარულს ფეისბუკით უხსნენიან, ერთმანეთს უძმაკაცდებიან და მეტიც, ისინი სამძიმარს ფეისბუკითაც კი იხდიან! 24 საათი ფეისბუკზე, 24 საათი ჩათში, 24 საათი ვიდეოთამაშებთან. სამწუხაროდ, ესაა დღევანდელი რეალობა. 

თითქმის 10 წელია მესმის, რომ ჩვენთვის სამაგალითო ამერიკა და ევროპაა. კი მაგრამ, ამერიკელი და ევროპელი ბავშვებისთვის კომპიუტერი უკვე მეორეხარისხოვანი გახდა, ისინი კვირაში მაქსიმუმ 2-3-ჯერ თუ ითამაშებენ ვიდეოთამაშებს და ისიც ცოტა ხნით. პირდაპირ შეიძლება ითქვას, რომ კომპიუტერმა და არამარტო კომპიუტერმა დღევანდელ ქართველი ბავშვები ჩარჩოში გამოკეტა, სადაც სინათლე ძნელად აღწევს. გასაგებია, რომ კომპიუტერი და ინტერნეტი ძალიან სასარგებლო და მნიშვნელოვანია, მაგრამ ჩემი აზრით, ხალხმა ის სწორად უნდა გამოიყენოს. 

ვიცი, რომ ამ ჩემს პატარა სტატიას ბევრი კრიტიკოსი ეყოლება, მაგრამ მე ჩემი აზრი დავაფიქსირე, რასაც ჩემი თვალით ვხედავ.

მსგავსი

ბაბუშკა ლალა - ადამიანი, რომელიც წლებია ქუჩაში ცხოვრობს

23 October 2016

ვიკა ბუკიას გზავნილი კოპენჰაგენიდან - JUST GO

23 October 2016

ადამიანი, რომელიც სხვისი ნარჩენებით ცხოვრობს

23 October 2016

ღირდა ყოველი ამად?!

23 October 2016

რა ხდებოდა რუსთავი 2-ის მხარდამჭერ აქციაზე - [ფოტო/ვიდეო]

23 October 2016

პანკისი სტერეოტიპებს მიღმა - სოციალური რეპორტაჟი

23 October 2016

სუსტი სქესი სპარსული წარმომავლობით - გიორგი ურუშაძის ბლოგი

23 October 2016

როგორ გავხდი მიმტანი - გიორგი ურუშაძის ბლოგი

23 October 2016

როცა ცუდი ამბავი კარგი ამბავია - თეო ხუბულავას ბლოგი

23 October 2016

ორი აბი facebook-ი - ირაკლი გაფრინდაშვილის ბლოგი

23 October 2016

ალექსანდრე და ჩიტები - ქეთო სადღობელაშვილის ბლოგი

23 October 2016

ნინო თარგამაძის ბლოგი - ვუდრო, სერ ბობი ჩარლტონი და მოგზაური კატა

23 October 2016

წიგნების თარო - 18.07. - ლელა გაბელიას ბლოგი - Into the wild

23 October 2016

წიგნების თარო - 18.07. - თეონა მჭედლიძის ბლოგი - ფურცლები სარკედ და მსუბუქი დეპრესიის რეცეპტი მიშელ უელბეკისგან

23 October 2016

ადამიანები, რომლებმაც ცხოვრებას ომი მოუგეს

23 October 2016

მიყვარხარ საქართველო, მაგრამ ასე ჩვენ ვერასდროს “მოვიგებთ ომს”!

23 October 2016

გამქრალი გოგოები

23 October 2016

"კატს'' შეწირული მოსწავლეების ფსიქიკა – ცოტა რამ უაზრო გამოცდის შესახებ

23 October 2016

ლუკა კუხიანიძის ბლოგი - ბიჭი ერთი გულით, მოგონებებით და ერთგული შეყვარებული სარეცხით

23 October 2016

ნატა გელაშვილის ბლოგი - საქართველო და უცნაური ,,სიკეთე"

23 October 2016

მარიამ ტყებუჩავას ბლოგი - პირველად იყო კადრი!

23 October 2016

სახლი, სახელად "პიკი" - ქეთო სადღობელაშვილის ბლოგი

23 October 2016

ინგა ქორიძის ბლოგი - ტელევიზორი პირველყოფილ მღვიმეში და ცივილიზებულ მსოფლიოში

23 October 2016

ანი ენუქიძის ბლოგი - აღდგომა - „ქალაქი“ „სოფლელების“ გარეშე?!

23 October 2016

ლევან ჯობავას ბლოგი - „დაროგა, დაროგა“ - ნუ იქნები მეორმოცე !

23 October 2016

მიეცით მოსწავლეს სულ ცოტა სინათლე!

23 October 2016

პასუხი კითხვაზე – ,,რა თაობა მოდის?!“

23 October 2016

„როცა შენ შეცვლი შენს ფიქრებს, შენ შეცვლი შენს სამყაროსაც.“

23 October 2016

ირაკლი ტაბლიაშვილის ბლოგი: სამი ამბავი!

23 October 2016